KIRSZON Władimir Michajłowicz, ur. 6 (19) VIII 1902 Nalczik, zm. 28 VII 1938 jako więzień polityczny, dramaturg. Pochodził z rodziny inteligenckiej. Był uczestnikiem wojny domowej. W 1923 ukończył Komunistyczny Uniwersytet im. J. Swierdłowa w Moskwie. Pierwsze sztuki K, wystawiane na deskach teatrów młodzieżowych, to: Jedinyj front (1922, Jednolity front), Nasza Karmanioła (1924, Nasza Karmanioła) i in. Zdobywa rozgłos sztuką Konstantln Tieriochin. Rżawczlna (1926, Konstanty Tieriochin. Rdza), napisaną wspólnie z A. Uspienskim - o młodzieży radzieckiej. Popularność K ugruntowują dramaty Rielsy gudiat (1928, Dźwięczą szyny) o młodych budowniczych pierwszych pięciolatek oraz Gorod wletrow (1929, Miasto wiatrów) o desperackiej walce i śmierci 26 bakijskich komisarzy. Na podstawie tej ostatniej K. napisał libretto do opery L Knippera Siewiemyj wietier (1930, Północny wiatr). W 1930 powstała sztuka Chleb (Chleb) o kolektywizaq'i wsi, następnie Sud (1933, Sąd) o walce klasowej w Niemczech, wreszcie komedia Czudiesnyj splaw (1934, Cudowny stop), najlepsza ze sztuk K., poświęconych nowemu pokoleniu. Ostatni dramat K. Bolszoj dień (1936, Wielki dzień) poruszał ważki temat zbliżającej się wojny. W 1937 K. padł ofiarą prowokacji politycznej. W 1956 został pośmiertnie zrehabilitowany.
