KLUJEW N i k o ł a j A l e k s i e j e w i c z, ur. 27 IX (10 X) 1884 wieś Kosztug (gub. ołoniecka), 22-25(7) X 1937 rozstrzelany w więzieniu w Tomsku, poeta, ideolog tzw. nurtu nowochłopskiego w literaturze roś. XX w. Pochodził
z północno-zachodniego regionu Rosji, w którym do początku XX w. zachowały się w żywej postaci wszystkie warstwy kulturowe tysiącletnich dziejów Rosji - relikty pogaństwa, tradycje raskohi, materialna i duchowa kultura ludu oraz jego synkretyczna sztuka i nie wypaczona przez poddaństwo dusza. Te właśnie czynniki, uznane przez K za wartości niepodważalne i autentycznie rosyjskie, ukształtowały osobowość poety, stały się też źródłem i przedmiotem jego poezji. Wydany w 1912 tomik Sosien pieriezwon (Szemranie sosen) z przedmową W. Briusowa ujawnił poetę nie- przeciętnego i zainteresował środowisko literackie osobą twórcy, który z dumą podkreślał swe pochodzenie chłopskie, eksponując je w ubiorze, języku i zachowaniu. Kolejne tomiki i publikacje w licznych czasopismach ugruntowały pozycję literacką K i ujawniły cechy szczególne jego poezji. Dominantę treściową stanowiło w niej wartościujące przeciwstawienie Rusi chłopskiej z jej kulturą duchową - cywilizacji miejskiej i sztuce szlachecko-inteligenckiej, poetykę zaś cechowało połączenie elementów stylu piśmiennictwa staroruskiego i poezji ludowej z nowoczesnymi środkami obrazowania i wersyfikacji. Rewolucję powitał z entuzjazmem i poświęcił jej "szczere swoje pieśni, nie rezygnując ze swoistości barw języka". Owej swoistości barw oraz wyrażanych przez nie idei i postaw realna rewolucja nie zaaprobowała. Niepokój i sprzeciw wobec niszczenia wiekowych wartości, zawarty w utworach K. z lat 20., m.in. w poematach Dieriewnia (Wieś) i Płacz o Siergieje Jesieninie (Pieśń żałobna o Sergiuszu Jesieninie), zakwalifikowano jako wyraz ideologii kułackiej, a nie opublikowany poemat Pogorielszczina (Pogorzelisko) jako dowód przestępczej agitacji kułackiej. W 1934 K. został aresztowany. Przebywał na zesłaniu w Tomsku, gdzie w 1937 został aresztowany powtórnie i stracony. Twórczość K od końca lat 20. była wyłączona z obiegu literackiego i dotąd jest słabo poznana. Przedmiotem zabiegów edytorskich i pogłębionych badań naukowych stała się od niedawna.
