KŁYCZKOW Siergiej Antonowicz (właśc. Leszenkow), ur. l (13) VII 1889 wieś Dubrowki (gub. twerska), 8 X 1937 rozstrzelany jako więzień polityczny, poeta, prozaik, reprezentował nurt chłopski w literaturze. Syn szewca. Zaczął drukować w 1908. Do połowy lat 20. pisał utwory poetyckie: Pieśni (1911, Pieśni), Potajonnyj sad (1913, Tajemniczy sad), Bowa (1918, Bowa), Kolco Łady (1919, Pierścień Łady), Dubrawa (1919, Dąbrowa), w których opiewał patriarchalną wieś rosyjską. Twórczość K. stanowi specyficzną transformację pieśni i bajek ludowych, symbolika splata się tu z fantastyką. Od 1925 K zajmował się głównie prozą.
Napisał powieści Sachamyj niemiec (1925, Niemiec z cukru), Bajarz z Czertuchina (Czertuchinskij bałakir, 1926), Pośledni] Lei (1927, Ostatni Lei). Bohaterami prozy K są dziwacy, samotni marzyciele, poszukiwacze prawdy. Motywem przewodnim - strach przed cywilizacją techniczną, tęsknota za przeszłością, protest antywojenny. W powieściach utrzymanych w stylu "skazowym" K. nawiązuje do gogolowskiej tradycji łączenia pierwiastków realnych i fantastycznych. W latach 30. K. tłumaczył i literacko opracowywał poezję narodów ZSRR. W 1937 aresztowany na fali stalinowskich represji, zrehabilitowany pośmiertnie.
