KOGAN Piotr S i e m i o n o w i c z, ur. 8 (20) V 1872 Lida, zm. 2 V 1932 Moskwa, krytyk i historyk literatury. Przed rewolucją październikową K. skupił zainteresowanie na najnowszej lit. rosyjskiej i powszechnej. Wydał Oczerkipo istorii zapadnojewropiejskich litieratur (1903-10, Zarys historii literatur zachodnioeuropejskich), Oczerki po istorii nowiejszej russkoj litieratury (1WS-12, Zarys historii najnowszej literatury rosyjskiej), monografię o W. Bielinskim (1911), szkice z dziejów lit. starożytnej Grecji (1907). Po 1917 odegrał K. dużą rolę w tworzeniu podstaw organizacyjnych literaturoznawstwa akademickiego. Redagował prace zbiorowe o A. Ostrowskim (1923) i W. Briusowie (1924). Opubl. monografie o A. Gribojedowie (1929), A. Czechowic (1929) i W. Szekspirze (1931). Problematyce procesu literackiego poświęcił szereg rozpraw, artykułów i recenzji, współpracując m.in. z czasopismem "Pieczat' i Riewolucyja" i dziennikiem "Izwiestija". Pisał o twórczości M. Gorkiego, S. Jesienina, M. Zoszczenki, B. Pilniaka. Podjął próbę syntezy rozwoju lit. radzieckiej w książce Litieratura wielikogo diesiatiletija (1927, Literatura wielkiego dziesięciolecia). W założeniach metodologicznych prace K. opierały się na estetyce G. Plechanowa. Był organizatorem i uczestnikiem popularnych w Moskwie w latach 20. wieczorów literackich poświęconych m.in. twórczości W. Maj akowskiego, A. Łunaczarskiego, A. Serafimowicza.
