KOLCÓW (właśc. Fridland) M i c h a i ł J e f i m o w i c z, ur. 31 V (12 VI) 1898 Kijów, aresztowany w 1938, 2 II 1940 rozstrzelany, prozaik, publicysta, dziennikarz, działacz społeczny. Publikować zaczął w 1916. Był współzałożycielem i redaktorem czasopism "Ogoniok" (1923-38) i "Krokodił" (1934-37). Uprawiał różne gatunki literacki: szkice, eseje, reportaże, felietony, korespondencje, nowele. Jako dziennikarz był niezwykle operatywny, żywo reagował na aktualne wydarzenia w kraju i na świecie. Wiele podróżował, również za granicę. Formę swoich utworów dostosowywał do tematyki. Potrafił pisać o wszystkim, ale zawsze jako naoczny świadek wydarzeń. Stworzył własny styl, obrazowość, język. Swoje felietony łączył w większe cykle odznaczające się wewnętrzną zwartością. W 1928 opublikował tom szkiców Sotworienije mira (Stworzenie świata), następnie Choczu letat' (1931, Chcę latać) i Ispanskaja wiesna (1933, Hiszpańska wiosna). Najważniejszy w jego dorobku jest zb. reportaży Dziennik hiszpański (Ispanskij dniewnik, cz. l, 1938, pełne wyd. 1959) oparty na obserwacjach z wojny domowej w Hiszpanii, gdzie był korespondentem "Prawdy". W utworze tym zaprezentował bogatą i różnorodną galerię postaci, z którymi zetknął się osobiście. Zastosował przy tym urozmaicony zasób środków technicznych: od osobistych wrażeń i dygresji lirycznych do notatek w dzienniku, wypowiedzi publicystycznych i ostrej satyry politycznej. Z książki obok wielowymiarowego obrazu Hiszpanii wyłania się też niepospolita, barwna osobowość samego pisarza, aktywnego, zaangażowanego, odważnego i szczerego. Talent satyryczny i poczucie humoru K. ujawniły się szczególnie w cyklu Iwan Władimirowicz czełowiek na urownie (1933, Iwan Władimirowicz człowiek na poziomie). K jest również autorem ciekawych portretów literackich, m.in. H. Barbusse'a i M. Gorkiego.
